Mnóstwo ludzi gra cały czas to samo, unikając teorii i maksymalnie ograniczając liczbę typów pozycji. Sam na początku starałem się zminimalizować ilość teorii do przestudiowania, a nawet łączyć typy pozycji, choć przynajmniej starałem się grać debiuty o bardzo różnym charakterze.

Często więc jest tak, że ktoś na wszystko co się da białymi gra atak królewsko-indyjski, unika otwartej sycylijskiej, po 1.d4 białymi c4 nie zagra, po 1.e4 e5 gra wyłącznie włoską albo coś mniej popularnego, a jeśli już przyjmie hiszpańską, to zawsze gra wariant wymienny, i tak dalej.

Wszystko OK, ale na przykład ja musiałem przestać unikać białymi sycylijskiej, a potem zacząć grać hiszpańską, aby nie rzucić szachów, bo to stawało się już nudne (zwłaszcza że na przykład w szkockiej i tak większość wymienia skoczki, co wprawdzie dla białych jest bardzo dobre, ale ja chciałem grać Miesesa i resztę).

Teraz przymierzam się do e5 po 1.e4 i zamkniętych pozycji we francuskiej (bo praktycznie takich nie gram, choć mam pewną podbudowę za sprawą Nimzowitscha).

Też macie potrzebę różnicowania debiutów lub grania nowych rzeczy? Tak abstrahując od chęci podniesienia poziomu gry?
_________________
"wojtzuch" piszemy od małej litery.