2004_08 Magazyn Szachista

Strona: 2/2
(439 słów w tym tekście)
(5286 )   



Od redakcji

Pojemność „Magazynu Szachista” jest ograniczona, czego nie można powiedzieć o pomysłowości FIDE i ECU. Obie te organizacje prześcigają się w przesuwaniu imprez i zmianach kalendarzy rozgrywek. Trzy kluczowe turnieje dla naszej dyscypliny, championaty ME, MŚ kobiet i MŚ FIDE odbyły się w okresie od połowy maja do połowy lipca. W tej sytuacji skromne łamy miesięcznika mogły pomieścić tylko wyniki i ogólne komentarze o przebiegu imprez.

MŚ kobiet po wielu protestach przeniesiono z Batumi do Elisty. W Gruzji było o krok od wojny domowej i nikt nie chciał zawodniczek narażać na szwank. Panie, prawie w komplecie, stawiły się w Kałmucji, na gościnnej ziemi prezydenta FIDE i stoczyły zaciętą walkę o prymat na świecie. Nie uczestniczyła wielokrotna mistrzyni świata Xie Jun, gdyż praktycznie wycofała się z gry wyczynowej. Zabrakło też mistrzyni świata z 2001 roku Chinki Zhu Chen, którą zatrzymały w Katarze sprawy rodzinne. Jest małżonką am. Al Modiahkiego.

Sukces Antoanety Stefanowej był całkowicie zasłużony. Jej rywalka w finale Jekatierina Kowalewska, też utytułowana zawodniczka, nie miała wiele do powiedzenia. Do tytułu mistrzyni Europy, z Warny 2002 roku, Stefanowa dorzuciła koronę szachową i wysoki ranking na lipcowej liście FIDE. Znacznie więcej oczekiwaliśmy od naszych reprezentantek. Niestety w oficjalnych mistrzostwach świata i Europy nie potrafią znaleźć się w strefie medalowej, choć nie ulega wątpliwości, że talentem nie ustępują najlepszym na świecie.

Trudno potraktować poważnie rozgrywki panów o ME i MŚ FIDE. W ME, w Turcji, z różnych powodów, nie zagrali w ogóle Rosjanie, Hiszpanie, Francuzi, Anglicy i praktycznie Niemcy, a wiele innych krajów przysłało pojedynczych reprezentantów. ME zostały w ten sposób zdegradowane do openu średniej klasy, w którym zagrało kilku dobrych zawodników. Faworytem był Wasilij Iwanczuk i nie zawiódł pokładanych nadziei.

Polska była reprezentowana przez drużynę olimpijską, która niestety nie popisała się. W zasadzie tylko Robert Kempiński może być zadowolony z awansu do MŚ w 2005 czy też 2006 roku, chociaż ósmą lokatę w tych warunkach trudno nazwać sukcesem.

Lepiej spisali się nasi gracze w MŚ FIDE w Libii, choć odnosi się to tylko do Michała Krasenkowa, który awansował do IV rundy, przypominając sobie dobre czasy z Groningen 1997 roku. MŚ były zdecydowanie silniejszym turniejem niż ME. Zupełnie niespodziewanie triumfował Uzbek Rustam Kasimdżanow. Jego zwycięstwa w kilku meczach zostały odniesione w barażach.